Het is de laatste tijd onrustig in Gambia. Met name de electriciteitsvoorziening is de oorzaak van de onrust. Er is steeds vaker en langer sprake van stroomuitval. Dit veroorzaakt veel problemen. Het kwik stijgt in dit seizoen vaak tot 30 graden en meer en om dan soms wel 12 uur geen electriciteit te hebben, maakt het leven extra zwaar. Eten bederft omdat koelkasten uitstaan, er kan geen ventilator aangezet worden enz. Met name jongeren houden steeds vaker protestacties. Ze willen dat de regering zich meer in gaat zetten om dit probleem op te lossen. Ook de grootschalige corruptie is een punt van zorg en kritiek. Met de verkiezingen in aantocht (5 dec. gaan de Gambianen naar de stembus) zal de zittende president Barrow en zijn partij hard moeten werken om het vertrouwen van de burgers te behouden.
Het verkiezingssysteem dat Gambia hanteert is een ouderwets, maar in mijn ogen een prachtig systeem dat stemmen simpel en toegankelijk voor alle stemgerechtigden maakt. Het gaat namelijk om de knikkers; op de verkiezingsdag gaan de Gambianen met hun stempas naar het stembureau. Ze wisselen hun stempas in voor een knikker en dopen hun wijsvinger in inkt die niet direct te verwijderen is, ten teken dat ze een knikker hebben ontvangen. In het stembureau staan tonnen met daarop een buisje. Iedere ton heeft de kleur van een partij en een foto erop van de bijbehorende kandidaat. Je doet je knikker in de ton van je keuze en daarmee heb je je stem uitgebracht. Voor analfabeten is dit systeem ook geschikt. Als het stembureau sluit, worden de tonnen geopend en de knikkers op grote telborden gelegd. Ieder vol bord staat voor 200 of 500 stemmen. De old fashioned way is simpel, werkt goed en heeft toch ook z'n charme. Hiernaast nog een foto die ik in 2021 maakte. Het was toen ook campagnetijd. Mooi om te zien dat een volk dat lang onder een dictatuur geleefd heeft, nu zo enthousiast gebruik maakt van hun vrijheid om te stemmen. Leve de democratie!
Inmiddels zijn de scholen weer begonnen. Onze sponsorkinderen hebben genoten van hun vakantie en nu moeten ze weer aan de slag. Ik hoor alleen maar enthousiaste reacties. Ze zijn blij dat ze hun vriendjes en vriendinnetjes weer zien en dat ze weer de kans krijgen om te leren. Voor Alieu is het een drukke tijd. Hij gaat naar alle scholen toe om voor de sponsorkinderen het schoolgeld te betalen. Ook dat gaat op de old fashioned way. Zoals op de foto te zien, zit de leerkracht aan een tafeltje met lijsten van de leerlingen voor zich. Er wordt vaak contant betaald (er zijn ook scholen die het schoolgeld door een bank laten innen, maar niet alle scholen zijn al zo ver). Ook deze momenten lenen zich goed om in contact te blijven met de scholen en leerkrachten. Om die reden willen we de verschillende projecten ook kleinschalig houden. Dat is de manier om feeling te houden met alles wat er gedaan wordt en goed betrokken te blijven bij iedereen. Sponsors die dat willen, hebben nog tot 1 okt. de tijd om een aardigheidje voor hun sponsorkind aan te leveren. Dan is er nog genoeg tijd om te verschepen, zodat ik zelf deze spullen aan de kinderen kan geven als ik weer in Gambia ben.
Reactie plaatsen
Reacties
Waar kan ik mijn sponsorkind blij mee maken?
2. Een nichtje van mij ,(HOOGKERK) heeft nog knuffels en kinderkleding
Interesse?